Laureatami medalu mogą zostać polscy sportowcy, osiągający mistrzostwo w uprawianych dyscyplinach, a następnie zdobywający znaczącą pozycję i uznanie w działalności pozasportowej. W inicjatywie uczestniczą Polski Komitet Olimpijski i Polska Akademia Olimpijska oraz „Przegląd Sportowy”.

O laureatach tego wyróżnienia mówi się, że są piękni  także poza metą, poza murawą. Jerzy Jurowicz, legendarny bramkarz Wisły w latach 1937-1956, w barwach której rozegrał ponad dwieście spotkań, swój medal odebrał w 1987 roku, zadecydowała o tym  siedmioosobowa kapituła.

Jurowicz był zawodnikiem, który cieszył się wielkim szacunkiem, zarówno na boisku jak i poza nim. W wywiadzie dla portalu historiawisly.pl opisuje go kolega z drużyny, Kazimierz Kościelny. „To był po prostu zawodnik niezwykle ambitny, pracowity i oddany zespołowi. Zresztą powierzono mu funkcję kapitana drużyny. Zawsze wobec sędziów był taki uprzejmy, grzeczny. Jak sędzia zwracał uwagę komuś, to stawał przed nim na baczność jak w wojsku. Cieszył się dużą popularnością i szacunkiem. Można było na nim polegać, nie był takim zawodnikiem, który lekceważyłby jakieś sprawy ambicjonalne, żeby odpuścił coś”.
 
Jurowicz urodził się 21 maja 1920 roku w Krakowie. W barwach Białej Gwiazdy rozegrał 203 spotkania, zdobył dwa mistrzostwa Polski (1949, 1950) oraz odnotował 8 występów w reprezentacji. Miał dwie pasje: Wisłę i pracę. W krakowskich Zakładach Prasowych przy Wielopolu  przepracował 50 lat w dziale chemigrafii. Mówiono o nim: sportowiec - dżentelmen, wierny Białej Gwieździe i zawodowi drukarza; a trzeba wiedzieć, że zaczynał pracę w Ilustrowanym Kurierze Codziennym. Laureat medalu często proszony był przez kolegów dziennikarzy o piłkarskie komentarze, także te dotyczące mundialu w Hiszpanii, które później wykorzystywane były w krakowskiej prasie. Jerzy Jurowicz zmarł 19 października 1989 roku.
 
Kolejnym przedstawicielem Wisły, który został wyróżniony medalem Kalos Kagathos, był piłkarz z pola, Marian Machowski. Zawodnik Białej Gwiazdy, w latach 1950-1963, słynął ze świetnej kondycji i szybkości. Jako pomocnik zdobył 51 bramek. Po zakończeniu kariery Machowski został inżynierem, specjalistą z zakresu górnictwa i maszyn górniczych z tytułem doktora. Kazimierz Kościelny wspomina, że jego zapał do nauki był przejawem olbrzymiej ambicji, która uwidaczniała się także na boisku.
 
O życiu i charakterze Machowskiego najlepiej mówią jego własne słowa. „W życiu niczego nie żałuję. Zobaczyłem Amerykę, dużą część Europy, ich życie. Wtedy to było dużo. Nauczyłem się języków obcych. I wspomnienia sportowe pozostały. A i oprócz tego było szereg przyjemnych chwil, scen i ludzi, przyjaciół, których teraz niestety ubywa. Wszystko, co z Wisłą związane, się pamięta. Bo Wisła to człowieka była i jest największa miłość”.
 
Marian Machowski urodził się 1 października 1932 roku w Krakowie. Jest członkiem Rady Seniorów Wisły Kraków. Mieszka w Krakowie.

Na podstawie: historiawisly.pl
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA