Henryk Reyman grę w krakowskiej Wiśle łączył z zawodem żołnierza. Był uczestnikiem bitwy nad Bzurą w czasie kampanii wrześniowej 1939 roku. Stojąc na czele I Batalionu 37 pp. 16 września został ranny pod Gogolinem, w związku z czym przebywał jako jeniec w szpitalu wojennym w Rawie Mazowieckiej, skąd udało mu się zbiec i ukryć przed Gestapo. Przez cały okres okupacji był poszukiwany. Został także zaocznie skazany na karę śmierci przez Niemców. Po zakończeniu wojny wrócił do Krakowa i wstąpił do szeregów Wojska Polskiego.

Odłamki w ranach, których Reyman nabawił się jeszcze służąc w armii austraackiej na froncie włoskim nosił w nodze i biodrze przez całą piłkarską karierę. W wyniku walk w kampanii wrześniowej ponownie dokuczał mu ból odniesionych wcześniej urazów.

Źródło: Paweł Pierzchała "Z Białą Gwiazdą w sercu"
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA