Świerczewski od lat kojarzy się z pozycją środkowego pomocnika. Tak grywał w wielu klubach oraz w kadrze Polski. Jest bardziej zorientowany defensywnie, a jego największymi atutami jest nieustępliwość i waleczność.

Sandecja Nowy Sącz, Dunajec Nowy Sącz i GKS Katowice – to trzy kluby, w których Świerczewski grał, zanim wyjechał na Zachód. W barwach „Gieksy” zdobył też swoje pierwsze trofea, a były nimi dwa Puchary Polski oraz Superpuchar. Potem zdecydował się na transfer do Francji, a konkretnie do AS Saint – Etienne. Po udanych występach w tej drużynie trafił na Korsykę, a dokładniej do SC Bastia. Świerczewski przez wiele sezonów był filarem w Bastii, ale w 1999 roku postanowił spróbować czegoś innego. Trafił do… Japonii, gdzie grał w barwach Gamba Osaka. Daleki Wschód nie był mu pisany, więc wrócił ponownie do SC Bastia. Po dwóch sezonach regularnej gry Świerczewskim zainteresował się słynny Olympique Marsylia i końcu „Świr” trafił na Lazurowe Wybrzeże. Okazało się, że Marsylia to ostatni francuski przystanek w karierze Świerczewskiego. W 2003 zawitał do Birmingham City i zadebiutował nawet w Premiership, ale furory tam nie zrobił. Postanowił więc wrócić na polskie boiska, a swoją kolejną futbolową wędrówkę rozpoczął od poznańskiego Lecha. Po drodze pojawiły się także Dyskobolia Grodzisk Wielkopolskie, Korona Kielce, Polonia Warszawa i ŁKS Łódź. W swoim drugim podejściu polskiej ligi zdobył ponownie dwa Puchary Polski, dwa Puchary Ekstraklasy oraz Superpuchar Polski.

Świerczewski może również pochwalić się bogatym, reprezentacyjnym rozdziałem. W koszulce z białym orzełkiem na piersi rozegrał 70 spotkań i strzelił jedną bramkę. U kilku selekcjonerów był podstawowym zawodnikiem, a ukoronowaniem reprezentacyjnej kariery był występ na Mistrzostwach Świata w Korei i Japonii w 2002 roku. Warto wspomnieć, że Świerczewski zdobył również srebrny medal na Igrzyskach Olimpijskich w Barcelonie w 1992 roku.

Rafał Młyński
Biuo Prasowe Wisły Kraków SA