Ten materiał ukazał się w 120. numerze Newslettera Wisły Kraków. Aby go zamawiać, wystarczy wypełnić formularz

Legendarny napastnik Wisły urodził się 19 września 1951 roku w podkrakowskich Węgrzcach Wielkich, gdzie jako dziesięciolatek rozpoczął przygodę z piłką nożną w miejscowej drużynie LKS Węgrzcanka. Jego droga na Reymonta wiodła przez ulicę Kałuży... gdyż w 1965 roku jako nastolatek trafił do Cracovii, za pośrednictwem łowcy talentów Ignacego Książka, który wypatrzył go na turnieju w Cannes. Drużyna „Pasów” nie była w stanie zatrzymać snajpera, a do zmiany barw klubowych przekonał go Krzysztof Obarzanowski, który dla Wisły grał od 1963 roku. Sytuacja ta wywołała w Krakowie burzę. Gdy miał piętnaście lat, po raz pierwszy został powołany do reprezentacji Polski juniorów.

W drużynie seniorskiej Białej Gwiazdy występował w latach 1968 – 1982. Na boiskach ligowych zadebiutował w sezonie 1971/1972. Były to niezwykle udane dla piłkarza rozgrywki, bowiem znalazł się także w gronie kadrowiczów. Kmiecik jest najlepszym strzelcem w historii Wisły. Zaliczył aż 153 trafienia w 304 meczach, co przyniosło mu niecodzienny rozgłos. Jest czterokrotnym królem strzelców polskiej ekstraklasy, co miało miejsce w 1976, 1978, 1979 oraz 1980 roku. Wraz z Białą Gwiazdą udało mu się wywalczyć tytuł mistrza kraju w 1978 roku.

Był niezwykle szybkim, odważnym, sprawnym i zwinnym napastnikiem. Potrafił z wielkim rozpędem wpaść w pole karne i technicznym strzałem pokonać bramkarza rywali. Cechował go instynkt w sytuacjach podbramkowych. Koledzy uważają go za skromnego i krytycznego wobec swojej osoby człowieka, niezwykle koleżeńskiego, uczynnego i cieszącego się olbrzymią sympatią także wśród rywali. Wraz z Markiem Kusto oraz Zdzisławem Kapką tworzył wiślacką triadę Panów K.

Snajper Białej Gwiazdy był także podporą piłkarskiej reprezentacji Polski, z którą świętował największe sukcesy. Zdobył złoty oraz srebrny medal igrzysk olimpijskich, kolejno w Monachium oraz Montrealu. Ponadto wywalczył trzecie miejsce na mundialu w RFN w 1974 roku. Łącznie w seniorskiej kadrze narodowej rozegrał 34 mecze zdobywając 8 bramek.

„Suchy”, bo takie otrzymał przezwisko, był piłkarzem, który niejednokrotnie przesądzał o losach meczu. Kibicom zapadły w pamięć bramki strzelone Celtikowi Glasgow w Pucharze UEFA w 1976 roku. Jedno trafienie zaliczył podczas meczu w Szkocji, który zakończył się remisem 2:2, dwa kolejne zdobył przy Reymonta, kiedy to strzałami zza pola karnego przypieczętował awans Białej Gwiazdy do kolejnej rundy. W tym samym roku podczas meczu z poznańskim Lechem zdobył aż 5 goli, a drużyna spod Wawelu pokonała rywala wynikiem 8:0.

Jego piłkarska kariera, podobnie jak innych słynnych graczy, zaszła poza granice kraju. Jeszcze w 1981 roku występował w belgijskim RSC Charleroi, po czym na kolejne pół roku powrócił na Reymonta. Następnym przystankiem była grecka AE Larisa, gdzie swoje umiejętności prezentował przez trzy sezony. Wraz z kolegami wywalczył puchar Grecji w 1983 roku, a w 64 meczach zaliczył 20 trafień. Trzy kolejne lata spędził w Stuttgarcie, będąc graczem tamtejszego klubu Kickers. Strzelił wówczas 21 bramek w 81 spotkaniach. Ostatnim klubem Kmiecika był niemiecki Offenburger FV. Po zakończeniu kariery postawił na przekazywanie swojej wiedzy jako trener. Prowadził Wisłę Kraków, Larisę, Dalin, Garbarnię Kraków, a obecnie wraz z Tomaszem Kulawikiem trenuje zespół Białej Gwiazdy walczący w Młodej Ekstraklasie.

Legendarny napastnik Wisły niejednokrotnie był doceniany przez kibiców i działaczy. Otrzymał wiele nagród  za zasługi dla drużyny Wisły, miasta Krakowa oraz piłkarskiej reprezentacji Polski. Jednym z najcenniejszych wyróżnień jest przyznawany przez prezydenta RP Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski oraz Złoty Medal, którym odznaczony został dwukrotnie. Kazimierz Kmiecik otrzymał je za wybitne osiągnięcia sportowe oraz zasługi dla rozwoju sportu.

K. Kawula
Źródło: Gazeta Krakowska, Tempo, historiawisly.pl
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA