Również w Portugalii. Miałem wtedy 7, czy 8 lat. Jeździłem tam na treningi.

 

Grałem wówczas w Bośni. Bardzo się stresowałem przed tym spotkaniem, byłem młody - miałem tylko 16 lat i zadebiutowałem w pierwszej drużynie. To bardzo fajne wspomnienie.

 

Pamiętam go dokładnie. To było w Bośni, w Željezničarze. Na boisko wszedłem przy wyniku 1:1. Strzeliłem gola na 2:1. Ostatecznie wygraliśmy 5:1. To była moja pierwsza bramka w pierwszej drużynie. Otworzyła mi drzwi do profesjonalnej piłki.

 

Niestety nie pamiętam.

 

Nie miałem piłkarza, który byłby moim idolem.

 

Nie pamiętam, kiedy to było.

 

Kiedy dostałem pierwsze pieniądze, mieszkałem jeszcze z rodzicami. Miałem wtedy 16 lat. Nie było ich wiele w porównaniu do tego, ile zarabiają teraz piłkarze. Połowę tej kwoty dałem rodzicom, resztę zostawiłem dla siebie. Tak to wyglądało z kilkoma pierwszymi pensjami, dopóki rodzice nie byli pewni, że poradzę sobie z zagospodarowaniem całej zarobionej sumy.

 

To też było dawno temu, nie jestem w stanie sobie tego przypomnieć.

 

Przyjechałem na testy medyczne. Nie miałem zbyt dużo czasu na zwiedzanie miasta. Byliśmy w klubie, później poszedłem na testy, podpisałem umowę i dzień się skończył.

 

Nie było to do końca wejście „do szatni”. Dołączyłem do drużyny, która była na obozie, spotkałem ich kiedy jedli kolację. Niektórych pamiętałem jeszcze z wcześniejszych występów, resztę nowych chłopaków poznałem właśnie wtedy.

 

W Gliwicach, wygraliśmy 1:0. 

 

Angelika Stankowska

Biuro Prasowe Wisły Kraków SA