Pamiętasz jeszcze mecz z Arką Gdynia?
Staram się nie wracać myślami do przegranych meczów. To był jakiś szczególny mecz?

Nie możesz zaliczyć tego występu do udanych – niezbyt dostanie mówiąc.
Nie zgadzam się do końca z tym, oczywiście poza tymi dwoma przyjęciami zaraz po moim wejściu. Od tamtego momentu jednak coś wniosłem do gry.

Od tego meczu wnosisz do gry coraz więcej. Z czego wynika ta zmiana?
Przede wszystkim wracam do sił fizycznych. Miałem prawie miesiąc przerwy z kilkoma dniami treningów pośrodku. Wydaje mi się, że to naprawdę sporo  czasu w takim ważnym okresie i ciężko jest tak od razu wrócić do siebie. Jestem zadowolony więc z tego, że wszystko szybko idzie w dobrym kierunku. W ostatnich meczach fizycznie czułem się dobrze. W spotkaniu pucharowym z Lechią zagrałem przez 90 minut, co nie zdarzyło mi się od dłuższego czasu, a wytrzymałem bez problemu.

Wiele osób uważa, że na zmianę twojej formy wpłynęła też zmiana trenera. Coś w tym jest?
Gram trochę inaczej, mam trochę inne zadania. Gramy trochę innym ustawieniem w ofensywie, co mi pasuje. Mam trochę więcej swobody na boisku. Gra pomocnika co prawda niewiele się zmieniła, ale teraz w defensywie mamy grać bardziej w środku, bo przeciwnicy często grają  trójką w środku, więc trzeba pomóc Radkowi, Issie, czy Tomkowi w środku pola w zadaniach obronnych.

A jakie są różnice w grze ofensywnej?
W ofensywie mam więcej swobody, więcej zależy od indywidualnych zachowań, od kreatywności bocznych pomocników. Tej swobody jest więcej. Trener mówi, że nawet jeśli dwa i trzy razy nie uda się drybling na skrzydle, to uda się za czwartym razem, a właśnie z boku boiska łatwiej jest zrobić przewagę. To tam często dochodzi do pojedynków jeden na jednego, a nie tak jak w środku pola, gdzie czasem trzeba minąć nawet i trzech rywali.

Podejmując kolejne dryblingi nie boisz się możliwości kontrataku przeciwnika w przypadku straty piłki?
Aż tak ryzykowanie wydaje mi się, że nie gramy. Nie można myśleć w rogu pola karnego, że straci się piłkę, bo tak to nikt nie podejmowałby ryzyka. Nie można oczywiście przesadzać, ale pojedynków jeden na jeden trzeba próbować.

A co nowego jest w treningach po zmianie trenera?
Dużo jest grania. Tak naprawdę jednak przekonamy się w tym tygodniu, bo to jest pierwszy tydzień, kiedy przez cały czas będziemy trenować, a nie mamy zaplanowanego meczu w trakcie tygodnia. Myślę jednak, że to będą intensywne treningi.

W najbliższą sobotę zmierzą się wasi dwaj najpoważniejsi rywale w walce o mistrzostwo – Legia i Lech. Jaki wynik byłby dla was najkorzystniejszy?
O to nawet nie trzeba pytać. Remisik byłby najlepszy, ale myślę, że w tym meczu ktoś wygra.

Dlaczego tak się stanie i na kogo stawiasz?
Lech i Legia grają na tyle ofensywnie, że sytuacji będzie sporo. Nikt też nie będzie kalkulował. Mimo wszystko wydaje mi się, że lepsza będzie Legia, która ostatnio dobrze gra na wyjazdach. W tych meczach stwarza sobie dużo okazji.

Przy korzystnych dla was rozstrzygnięciach to może być decydująca o losach mistrzostwa kolejka?
Nie. Różnica punktów jest jeszcze niewielka, a jeszcze osiem kolejek zostało do końca. W mediach słysz się co prawda, że nikt, albo prawie nikt na nas nie stawia, ale na pewno fajnie by było znowu obronić mistrzostwo. Wszystko idzie w dobrym kierunku i myślę, że uda nam się.

Scenariusz z poprzedniego sezonu, kiedy im bliżej końca rozgrywek tym wy byliście mocniejsi, może się powtórzyć?
Wygląda na to, że może się tak stać. Wygraliśmy dwa ostatnie mecze i w drużynie czuje się moc. Właśnie dlatego wierzę, że teraz już wszystko będzie dobrze.

M. Górski
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA