Z kart historii wrocławskiej drużyny
Historia klubu z Wrocławia sięga 1947 roku. Wówczas doszło do połączenia klubu Pionier z Podchorążakiem. Pionier w sezonie 1946/1947 rozgrywał mecze we wrocławskiej B klasie, a dobra postawa zespołu pozwoliła na wywalczenie awansu do wyższej klasy rozgrywkowej, gdzie występował do końca 1950 roku, nie odnosząc poważniejszych sukcesów. Po dokonaniu fuzji postanowiono zmienić nazwę klubu na OWKS, który w lutym 1951 roku dołączył do powiększonej II ligi, gdzie jednak nie radził sobie najlepiej, zajmując ostatnią pozycję. Rok później piłkarze OWKS–u wygrali wyścig o mistrzostwo Dolnego Śląska i po zwycięstwie w barażach po raz drugi zasilili szeregi piłkarskiej II ligi. Awans jednak został wstrzymany w wyniku reformy.

Do 1956 roku wrocławianie występowali w międzywojewódzkiej lidze, a wysiłki piłkarze przypieczętowane zostały awansem do II ligi. W tym samym czasie nazwa klubu ulega zmianie, powstał wówczas CWKS. Kolejny rok przyniósł wyścig o awans do I ligi, ostatecznie przegrany przez „Wojskowych”. Tego samego roku działacze przyjęli nazwę, która obowiązuje do dziś – WKS Śląsk Wrocław. Wiosną 1964 roku drużyna po raz pierwszy w historii wywalczyła awans do piłkarskiej ekstraklasy, gdzie grała przez pięć kolejnych sezonów. Po czterech latach gry w II lidze, zespół objął Władysław Żmuda i w ciągu dwóch lat, w 1973 r. wprowadził zespół ponownie do najwyższej klasy rozgrywkowej.

Wiosną 1975 r. dzięki uplasowaniu się na 3. pozycji drużyna miał możliwość gry w europejskich pucharach. W debiucie na arenie międzynarodowej Śląsk dotarł do III rundy, gdzie musiał uznać wyższość angielskiego Liverpoolu. Największym sukcesem był udział w ćwierćfinale Pucharu Zdobywców Pucharów w 1977 r. W tym samym roku drużyna sięgnęła po pierwszy i jak na razie jedyny tytuł mistrzowski. 1993 rok przyniósł olbrzymie rozczarowanie. Po dwudziestu latach gry w ekstraklasie, z gorszym bądź lepszym rezultatem, klub został zdegradowany do niższej ligi. Dwa lata później znowu zawitał w szeregu najlepszych drużyn, po to, aby opuścić go po dwóch sezonach.

W grudniu 1997 r. sekcja piłki nożnej została wyodrębniona ze struktur klubu wojskowego i Śląsk stał się klubem wrocławskim. W 2000 roku drużyna ponownie zawitała w ekstraklasie. Kolejne dwa lata przyniosły następne rozczarowania. W 2003 roku zespół toczył boje w III lidze, a już rok później piłkarze pod wodzą Ryszarda Tarasiewicza grali na zapleczu ekstraklasy. W 2007 roku ponownie Tarasiewicz wprowadził Śląsk do szeregu najlepszych drużyn w kraju. Niezwykle udany dla „Wojskowych” był sezon 2010/2011, kiedy to zespół pod wodzą Oresta Lenczyka zajął 2. pozycję w ekstraklasie, zaraz za Białą Gwiazdą.

Pięć bezpośrednich spotkań obu drużyn
30.05.2009 Wisła Kraków – Śląsk Wrocław 2:0
02.10.2009 Śląsk Wrocław – Wisła Kraków 1:3
20.04.2010 Wisła Kraków – Śląsk Wrocław 1:0
01.10.2010 Wisła Kraków – Śląsk Wrocław 0:0
21.04.2011 Śląsk Wrocław – Wisła Kraków 2:0

54 razy Biała Gwiazda rozgrywała mecze ze Śląskiem Wrocław. 21 razy rywalizacje kończyły się zwycięstwem Wisły, 22 razy klub spod Wawelu musiał uznawać wyższość Śląska, zaś 11 razy padał remis.

Śląsk Wrocław

K. Kawula
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA