Józef Kotlarczyk urodził się 13 lutego 1907 roku w Krakowie. Podobnie jak starszy brat, pierwsze piłkarskie kroki stawiał na boisku Nadwiślana, skąd w 1927 trafił do Wisły, z którą święcił serię sukcesów. Jeszcze w tym samym roku wywalczył wraz z Białą Gwiazdą mistrzostwo Polski, co udało się powtórzyć w kolejnym sezonie. W drużynie z ulicy Reymonta występował przez dwanaście lat, od 1927 do 1939 roku, w czasie których zawodnicy Wisły aż dziewięciokrotnie uplasowali się w pierwszej trójce.

Józef, podobnie jak brat, występował w pomocy, na prawej flance, chociaż przygodę z piłką zaczynał jako napastnik. Wraz z Janem stanowił o sile przedwojennej Wisły i piłkarskiej reprezentacji Polski. „Młody” był zawodnikiem walecznym, pracowitym, oddanym drużynie i mającym niewyobrażalnie dużo siły. Uważał, że mecz trwa zbyt krótko, bo nie zdążył się wystarczająco zmęczyć. Ponadto preferował nowoczesny wówczas styl gry – ofensywny i agresywny.

Mimo że „Kotlorzów” dzieliły trzy lata, to różnica wieku nie przeszkodziła im w tworzeniu „żelaznego duetu”. Podobnie jak brat dostąpił zaszczytu pełnienia kapitańskich honorów w drużynie z Reymonta oraz reprezentacji narodowej. Niewielu kibiców pamięta, jak z polotem i wyobraźnią zagrywał do kolegów futbolówkę.

W latach 1930-1937 był podporą kadry narodowej, a z białym orzełkiem na boisko wybiegał trzydzieści razy. Kotlarczyk miał więc możliwość pojawienia się na igrzyskach olimpijskich w Berlinie, chociaż startu Polaków na mundialu w 1938 roku nie doczekał.

„Młody” w barwach Wisły wystąpił 244 razy, strzelając 13 bramek. Ostatnie spotkanie z białą gwiazdą na piersi rozegrał 20 sierpnia 1939 roku, tuż przed wybuchem wojny. Podczas okupacji grywał w rozgrywkach konspiracyjnych, po wojnie zaś postawił na przekazywanie swej wiedzy młodzieży, zostając trenerem najpierw Białej Gwiazdy, później Polonii Bydgoszcz oraz Pomorzanina Toruń. Pod skrzydła „Kotlorza” w 1946 roku trafił... Ludwik Miętta-Mikołajewicz, prezes TS Wisły, który ostatecznie odnalazł pasję w koszykówce.

Józef Kotlarczyk zmarł 28 września 1959 roku w Bydgoszczy. Jego serce, podobnie jak brata, okazało się zbyt słabe, by móc wieść spokojne życie. Ciało „Młodego” spoczęło na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

K. Kawula
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA