Co ich łączy?

Piłkarze, trenerzy, Wiślacy. Dzisiejszy pojedynek trenerski przy R22 można nazwać starciem mistrza z uczniem. Kiedy Nawałka w grudniu 2006 roku zastępował na stanowisku szkoleniowca Białej Gwiazdy Dragomira Okukę, jednym z jego podopiecznych został Maciej Stolarczyk. Teraz, po 12 latach, 36-letniemu opiekunowi krakowskiej Wisły przyjdzie zmierzyć się z tym, który przez krótki czas kształtował go jako zawodnika.

Droga do trenerskiej kariery obu dżentelmenów wiodła przez piłkarskie boiska, na których wylali wiele litrów potu, w tym oczywiście przez R22. To właśnie w Krakowie zarówno Nawałka, jak i Stolarczyk święcili największe zawodnicze sukcesy. Były selekcjoner reprezentacji Polski w sezonie 1977/78 sięgnął z Wisłą po swoje jedyne mistrzostwo Polski. Obecny trener Białej Gwiazdy dokonał tego aż trzykrotnie w latach 2003-2005, dokładając do tego także Puchar Polski. Także on nie zdołał zdobyć żadnego trofeum poza stolicą Małopolski.

Co ich dzieli?

Przewaga Nawałki nad Stolarczyka w kwestii doświadczenia jest druzgocąca. 61-latek pełni rolę trenera od ponad dwóch dekad. Zasiadał już na ławce Świtu Krzeszowice, Wisły Kraków, Zagłębia Lubin, Sandecji, Jagielloni, GKS-u Kaotwice, Górnika Zabrze, a także pierwszej reprezentacji Polski. Teraz zaś przyszła pora na poznańskiego Lecha. Dla jego dzisiejszego vis-à-vis posada szkoleniowca Białej Gwiazdy jest pierwszym poważnym zetknięciem z prowadzeniem drużyny. Stolarczyk poczuł już wprawdzie smak prowadzenia treningów i ustalania składu w Pogoni Szczecin, a także kadrze narodowej U20, ale były to tylko krótkie epizody. Teraz samodzielnie prowadzi krakowską drużynę w ligowej kampanii i w swojej roli odnajduje się niczym ryba w wodzie. Skromniejsze doświadczenie Stolarczyka wcale nie musi przemawiać na jego niekorzyść w starciu ze swoim byłym trenerem, a o sile charakteru drużyny Białej Gwiazdy przekonał się już poprzednik Nawałki w stolicy Wielkopolski, Ivan Djurdjević.

Tomasz Brożek
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA