Henryk Reyman urodził się w Krakowie 28 lipca 1897 roku. Z Wisłą Kraków związał się w 1910 roku, gdy starszy kuzyn zaprowadził go na trening. Reyman w pierwszej drużynie Białej Gwiazdy zadebiutował już w roku 1914. Po pierwszej wojnie światowej był jednym z inicjatorów reaktywacji klubu. W 1923 roku wybrano go na kapitana Wisły – Reyman pełnił tę funkcję przez 10 kolejnych lat. Pod jego wodzą Biała Gwiazda zdobyła Puchar Polski (1926) i dwukrotnie Mistrzostwo Polski (1927 i 1928).

Henryk Reyman był dwukrotnie królem strzelców I ligi (jego dorobek strzelecki z 1927 roku – 37 goli – to do dziś rekord Polski); ponadto był kapitanem Reprezentacji Polski na Igrzyskach Olimpijskich w Paryżu. Karierę sportową łączył z zawodową służbą wojskową. Reyman odznaczył się bohaterską postawą w wojnie polsko-bolszewickiej, polsko-ukraińskiej, w powstaniach śląskich. W czasie Kampanii Wrześniowej 1939 roku został ranny w czasie bitwy nad Bzurą, trafił do niewoli, jednak udało mu się z niej uciec. Po II wojnie światowej pracował nad odbudową polskiego sportu, przez pewien czas był selekcjonerem reprezentacji Polski.

Henryk Reyman był bezgranicznie oddany Wiśle Kraków. Swoją postawą na boisku – ale i poza nim – zapracował na olbrzymie uznanie i szacunek. Reyman to prawdziwa legenda Wisły Kraków i polskiej piłki. Najlepiej podsumowuje to fraza z pamiątkowego obelisku stojącego przy stadionie Białej Gwiazdy: „Żył dla chwały polskiego sportu, jest wzorem dla młodych pokoleń”.

za: historiawisly.pl
Biuro Prasowe Wisły Kraków SA